index

2016 Residency Museum Dhondt-Dhaenens
in Villa van Wassenhove door Juliaan Lampens, Sint Martens Latem, Belgi├ź

Beste Janus, beste Tanguy,

Dank voor de sympathieke ontvangst afgelopen zondag in het museum en in de villa. Het weerzien met het museum heeft de laatste dagen veel door mijn hoofd gespeeld, daarom dit mailtje. Ik moest veel denken aan de periode rond 1992 waarin ik meedeed aan de tentoonstelling in het museum en ook het werk in de tuin van Frank Benijts maakte. Het was een van de eerste tentoonstellingen waar ik aan meedeed en een van mijn eerste buitenwerken. Het viel ook samen met de nieuwe koers van het museum. Het was een avontuurlijke tijd zowel voor mij als voor het museum met een rijk en onbekend toekomstperspectief. Het werk voor het museum zag ik destijds als een conceptuele en architectonische 'spiegel', een door de kunst vervormde gegenuberstellung van het museum. Het reflecteerde ook de minimale en conceptuele voorkeuren van mij en van de directeur destijds. Daarbij was het letterlijk een open platform.

Dat het werk zo lang heeft bestaan en daarbij zo'n sociale rol is gaan spelen voor het museum had ik natuurlijk niet voorzien maar klopt heel goed met de manier waarop mijn werk zich daarna ontwikkeld heeft. Ik ben na mijn tentoonstelling bij de Pont in 1993 veel werk in de openbare ruimte gaan maken. De minimalistische en conceptuele uitgangspunten waren en zijn er nog, maar alleen nog voor de goede kijker te zien. Daarbij zijn sociale, esthetische, ethische en politieke gebruiks en betekenislagen gekomen. Het werk heeft zich uitgebreid naar architectuur, stedenbouw, landschapsarchitectuur, film, performance, grootschalig autonome plastische sculptuur en sinds een paar jaar ook weer schilderkunst en daaraan gerelateerde happenings.

Het museum Dhondt-Dhaenens heeft zich sinds 1992 ontwikkeld tot een internationaal zeer gerespecteerde plek voor hedendaagse kunst met een geschiedenis van tentoonstellingen die spraakmakend en uitdagend waren. De ambitieuze koers resulteert nu in plannen voor een fantastische nieuwbouw die de gegroeide status van het museum bestendigd en mogelijkheden geeft voor verdere uitbreiding.

Deze parallelle geschiedenis die ergens vanuit een gezamenlijk beginpunt is gestart intrigeert me omdat ik na de omzwervingen in de openbare ruimte weer sterk interesseert ben in de kunstwereld in het algemeen en het museum in het bijzonder. Vooral die plekken die werken vanuit een sterke autonomie en tegendraadsheid. Ik denk dat deze 'outposts' steeds harder nodig zijn.

Misschien kunnen onze wegen weer kruisen. Het lijkt me interessant om een residency te doen in de villa met als doel het maken van een nieuw ontwerp voor een werk in de buitenruimte van het museum. Dit ontwerp zou geheel vrijblijvend zijn, een aantal schetsen, een montage, een model. Het vorige werk en het gebruik ervan dienen als uitgangspunt, en wordt samengebracht met de plannen van het museum en mijn eigen ervaring. Het ontwerp is op zichzelf een werk en behoeft niet te worden uitgevoerd. Het is vooral een exercitie in het ontwikkelen van een voorstelling van wat dit werk zou kunnen zijn. Om te komen tot een actueel 'programma van eisen' is een belangrijk onderdeel het reflecteren op het verleden en de toekomst van het museum Dhondt Dhaenens en de kunstwereld in het algemeen, met de staf, het bestuur en andere belanghebbenden en geïnteresseerden. Kunstenaars, galeristen, critici, curatoren, verzamelaars, eerdere stafleden als Frank Benijts. Tegelijkertijd is dit ook een reflectie op mijn eigen positie als kunstenaar tot nu toe en op mijn eigen ambities in de toekomst.
Mocht dit idee jullie interesseren dan kom ik graag een keer naar Deurle om het te bespreken. Ofwel zijn jullie van harte uitgenodigd om naar Tilburg te komen.

Hartelijke groet, Jeroen Doorenweerd



Residency Museum Dhondt-Dhaenens, Jeroen Doorenweerd, magazine